De Mandragora nigra, een wilde, rechtopstaande, houtachtige, eenjarige kruidachtige plant uit de nachtschadefamilie, varieert meestal in hoogte van 50 tot 200 centimeter. Zijn wortels zijn houtachtig geworden en in regio's op lage breedtegraden kan hij uitgroeien tot een struik.
Hij gedijt goed in woestenijen, dorre gronden, in de buurt van huizen, op zonnige hellingen, aan de rand van bossen en in graslanden. De Zwarte Mandragora is de meest nobele en zeldzaamste variëteit onder de mandrijnen, volledig pikzwart, en straalt een onvoorspelbaar mysterie uit.
De bloem lijkt op een lelie, met een lichte, elegante geur. Zijn takken en bladeren zijn betoverend gedraaid en hij is zeer giftig, vandaar dat hij ook wel de passiebloem wordt genoemd.
De symbolische betekenis van de zwarte Mandragora bloem staat voor onvoorspelbare duisternis, dood en een liefde die gepaard gaat met ontberingen.

De Zwarte Mandragora: symbool van onvoorspelbare duisternis, dood en liefde getekend door ontreddering. Het vertegenwoordigt een oneindige liefde en wraak, een wereldse afwezigheid van liefde en haat, een gewonde maar veerkrachtige ziel en het pad van het leven zonder terugkeer.
De Zwarte Mandragora: oneindige liefde en wraak! Het vertegenwoordigt onvoorspelbare dood en liefde.
Er bestaat een legende over de Black Mandragora. Elke pot met Zwarte Mandragora bloemen zou een geest huisvesten die je hartenwensen kan vervullen. Maar ze vragen er wel iets voor terug: menselijk bloed.

Als je de betoverende Zwarte Mandragora met je eigen bloed besproeit, zal de geest in de bloem je helpen je wensen te vervullen. Ze moet met vers bloed worden bewaterd, want ze worden aangetrokken door deze hartstochtelijke maar dodelijke sensatie.
