600+ bloemsoorten van A tot Z (met namen en foto's)
Soorten bloemen op naam (A-Z) Soorten bloemen op kleur Soorten bloemen op seizoen Soorten bloemen op bloeitijd 600+ soorten bloemen Nr. Naam bloem Nr....
De Lilium tsingtauense, ook wel bekend als Qingdaolelie of Laoshanlelie, is een zeldzame en prachtige leliesoort. Dit overblijvende eenzaadlobbige kruid wordt gekenmerkt door zijn opvallende oranjerode of oranjegele bloemen versierd met lichtpaarse vlekken. De bloemen zijn opvallend stervormig, met bloemblaadjes die plat blijven en niet naar achteren krullen.
De Qingdaolelie (Lilium tsingtauense) komt oorspronkelijk uit het Laoshan gebied in China. De bloeiwijze bestaat meestal uit 5-7 individuele bloemen in een tros. Deze soort gedijt op beschaduwde of halfbeschaduwde boshellingen op hoogtes tussen 400-1000 meter, voornamelijk in de regio ten zuiden van Laoshan's Noord-Jiushui.
Deze lelie werd in de 18e eeuw ontdekt door Duitse botanici op Xiaoqingdao (vroeger bekend als Qingdao) en kreeg erkenning in belangrijke botanische literatuur. Tegen de jaren 1930 had de lelie zich verspreid over de meeste belangrijke bergtoppen van Laoshan.
Door zijn zwakke voortplantingsvermogen, langzame groei en specifieke milieueisen, in combinatie met menselijke overoogst, is de Qingdaolelie echter ernstig bedreigd. Ze is nu uitgestorven in haar oorspronkelijke vindplaats en overleeft alleen nog in afgelegen, ongerepte bosgebieden van Laoshan boven 500 meter hoogte.
De Qingdao Lelie heeft bijgedragen aan tuinbouwprogramma's. Zo is de variëteit L. Nepera ontwikkeld door de Qingdao Lelie te kruisen met een hybride van de witte Europese Lelie en de Hansenlelie.
De Qingdaolelie is inheems in delen van China en Korea en gedijt goed in gemengde loofbossen of tussen lage struiken en grassen op licht beschaduwde plekken. Ze geeft de voorkeur aan humusrijke grond en is goed bestand tegen de kou. De bladeren hebben baat bij schaduw, maar de bloemen hebben veel zonlicht nodig voor een optimale bloei.
De Qingdaolelie wordt door insecten bestoven en plant zich voornamelijk voort via zaden. Ze bloeit in juni en draagt vruchten in augustus. Deze soort stelt specifieke eisen aan de pH-waarde van de grond en de temperatuur/vochtigheid. Milieustress kan de vitaliteit aanzienlijk beïnvloeden, soms resulterend in steriliteit of bloemmisvormingen tijdens de voortplanting.
De plant heeft een slecht aanpassingsvermogen en een korte levensduur, maar is uitstekend bestand tegen de kou. De wortelgroei stopt meestal wanneer de temperatuur hoger is dan 10°C (50°F). Verplanten tijdens de bloeifase in juni is een uitdaging, met een laag overlevingspercentage en een herstelperiode van twee tot drie jaar voor succesvolle transplantaten.
De unieke eigenschappen en zeldzaamheid van de Qingdaolelie maken het een waardevolle soort voor zowel behoud als gebruik als sierplant in geschikte omgevingen.
De Qingdao lelie komt midden tot eind juni in bloei. Bollen met een omtrek van 15-16 cm produceren meestal 3-4 bloemen en grotere vruchten, die elk ongeveer 100 zaden bevatten. Kleinere bollen met een omtrek van 9-10 cm produceren meestal maar één bloem en kleinere vruchten, die elk ongeveer 40 zaden bevatten.
De vrucht rijpt begin november en splijt langs de achterkant, waarbij de zaden bovenaan en onderaan zich vaak niet ontwikkelen. De zaden in het midden zijn volledig gevormd, met prominente embryo's. Onder natuurlijke omstandigheden gaan ze in de winter in rust en ontkiemen ze in de vroege zomer.
Voor kunstmatige vermeerdering kan zaaien in de kas de groeiperiode van bolgewassen verlengen:
Na ontkieming zwelt het voorste uiteinde van de embryonale as op om een kleine bol te vormen, die in het eerste jaar smal en ellipsvormig is, 8-10 mm in diameter met 2-3 schubben. De meeste zaailingen groeien slechts één blad in hun eerste jaar.
Kies een goed belucht substraat zoals perliet, fijn rivierzand, turf of vermiculiet voor het bewortelen en vermeerderen van schubben. Een 1:1 mengsel van fijne turfgrond en vermiculiet biedt optimale vochtretentie en beluchting, waardoor schubben langer bewaard blijven en de wortelgroei wordt bevorderd. Dit mengsel is ideaal voor het begraven van stekken in omgevingen met lage temperaturen.
Zand houdt water slecht vast, maar zorgt voor een hoger ontkiemingspercentage van kleine bollen bij intermitterend besproeien. Grootkorrelig vermiculiet, dat goed water en warmte vasthoudt, vergemakkelijkt de vorming van kleine bollen bij geschikte temperaturen. Perliet, met uitstekende drainage en beluchting, is zeer geschikt voor de Qingdao leliebollenkweek.
Steriliseer het substraat door het bloot te stellen aan de zon of door het te begassen, bevochtig het twee dagen voor gebruik en droog het in de schaduw voor latere toepassing.
Schubben die in de herfst moeten kiemen, kunnen eind maart in het veld worden overgeplant. De temperatuur heeft een grote invloed op het tijdstip van bolvorming, maar minder op de kiemkracht van de schildluis.
Het aanhouden van 25-28°C dag/5-10°C nachttemperaturen bevordert de vorming van kleine bollen vóór de beworteling, terwijl 15-20°C dag/5-10°C nachttemperaturen de beworteling bevorderen vóór de vorming van kleine bollen na 60-70 dagen.
Zaailingen van het eerste jaar ontkiemen slechts 1-3 basale bladeren, waardoor een dichte beplanting mogelijk is. Om het beheer te vergemakkelijken wordt ruggenteelt aanbevolen:
Beheer van de ziekte:
Ongediertebestrijding:
In Qingdao zijn eerste- en tweedejaars kleine bollen gevoelig voor vorstschade wanneer ze buiten overwinteren door ondiep planten. Na bladverwelking:
Deze methode garandeert een veilige overwintering van de bol.
In hun natuurlijke omgeving groeien Qingdao lelies meestal in groepen, met populaties die variëren van enkele individuen tot enkele tientallen. Binnen deze groepen is er een aanzienlijke variatie in bolgrootte.
Volwassen bollen kunnen een indrukwekkende diameter van 18-20 cm bereiken, terwijl jongere bollen, afkomstig van zaden, slechts een diameter van 8-10 mm hebben. Zaadvermeerdering speelt een cruciale rol in de natuurlijke voortplanting en genetische diversiteit van deze soort.
Qingdaolelies vertonen verschillende manieren van vegetatieve vermeerdering, voornamelijk via bulbillen. Deze bulbillen kunnen zich op verschillende plaatsen op de plant vormen, waaronder de wortelplaat, interne basiswortels, ondergrondse stengels en aan de basis van losse of beschadigde schubben. Dit aanpassingsvermogen in vermeerderingsmethoden draagt bij aan de overlevingsstrategie van de plant.
Basis wortelbollen: Deze vorm van vermeerdering komt vaker voor bij bollen met een diameter van meer dan 8 cm. Het proces houdt in dat basiswortels uit de oksels van de schubben komen, zich uitbreiden en kruipen om nieuwe bolstokken te vormen. Het aantal bollen per ouderbol varieert, waarbij losse schubben over het algemeen de vorming van meer basiswortels bevorderen.
Wortelplaat bulbillen: Observaties van 1-2 jaar gekweekte bollen onthullen de ontwikkeling van 1-2 bulbillen binnenin de ouderbol. Deze bulbillen ontstaan uit de oksels van de schubben aan weerszijden van de stengel van de ouderplant, waarbij voortdurend nieuwe schubben worden gedifferentieerd om nieuwe individuen te vormen.
Meestal vervangt een enkele bol de ouderbol in het vernieuwingsproces, hoewel grotere, oudere bollen soms twee nieuwe bollen produceren aan weerszijden van de stengel.
Stengelbollen: Bovengrondse stengels produceren geen bolgewassen, maar soms kunnen ze zich vormen op het ondergrondse deel van de stengelas. Deze manier van vermeerderen is minder gebruikelijk, maar toont het aanpassingsvermogen van de plant.
Schubben: Milieustressoren zoals droogte, schade door plagen of fysieke verwondingen kunnen ervoor zorgen dat de schubben loskomen of breken. Als reactie hierop kunnen zich bolsters vormen aan de basis van deze aangetaste schubben.
Als door ernstige schade alle schubben loskomen, kunnen zich bulbillen vormen aan de basis van de buitenste, middelste en binnenste schubbenlagen. Onderzoek toont aan dat er een positieve correlatie is tussen de dikte van de schubben en de diameter van de bulbillen.
In volgroeide, grote bollen die al vele jaren groeien, kunnen zich zelfs bolstokken vormen op de knopen in het midden van de schubben, wat het regeneratieve vermogen van de plant laat zien.
Esthetische waarde: Qingdao lelies zijn veelzijdige sierplanten, zeer geschikt voor verschillende landschapstoepassingen. Ze doen het goed onder bomen, op open plekken, bij rotsen of aan de rand van grasland. Hun sierlijke, aantrekkelijke bloemen voegen een levendige schoonheid toe aan elke omgeving. Deze lelies zijn ook prachtig als potplanten of in bloemstukken, en brengen elegantie en zachte schoonheid in binnenruimtes.
Eetbare waarde: De bollen van Qingdao lelies zijn eetbaar en rijk aan zetmeel, waardoor ze een potentiële plantaardige bron zijn. Dit dubbele doel draagt bij aan de algemene waarde van de plant.
Medicinale waarde: In de traditionele Chinese geneeskunde staan leliebollen, bekend als "Bai He", hoog aangeschreven om hun therapeutische eigenschappen. Ze worden beschouwd als zoet en neutraal van aard, met het vermogen om de longen te bevochtigen, hoesten te verlichten, het hart te kalmeren en de geest te kalmeren.
Traditionele toepassingen zijn de behandeling van chronische tuberculosehoest, bloedspuwing, restkoorts, rusteloosheid, hartkloppingen, mentale verwarring, nerveuze uitputting en slapeloosheid.
De Qingdao-lelie staat voor grote uitdagingen wat betreft het behoud vanwege zijn specifieke ecologische vereisten en beperkte verspreiding. De soort vereist precieze omstandigheden op het gebied van water, bodem en algemene omgeving.
In combinatie met zijn smalle verspreidingsgebied en zwakke voortplantingsvermogen maken deze factoren hem bijzonder kwetsbaar. De door de mens veroorzaakte achteruitgang van het milieu sinds de jaren 1970 en 1980 heeft geleid tot een scherpe daling van de populatie, waardoor de soort de status van bedreigde diersoort heeft bereikt.
Een opmerkelijk succesverhaal over het behoud is Ji Qun, een toegewijde persoon die al meer dan drie decennia bezig is met het domesticeren van de Qingdao lelie voor de potteelt. Zijn inspanningen hebben geresulteerd in een gekweekte populatie van meer dan 600 volwassen planten en meer dan 1500 jonge exemplaren. Deze prestatie heeft de aandacht getrokken van zowel binnenlandse als internationale wetenschappers en levert een belangrijke bijdrage aan het behoud ex situ van deze bedreigde soort.
De lelie, inclusief de Qingdao lelie, neemt een speciale plaats in zowel de Chinese als de wereldwijde tuinbouwtraditie. De lelie dankt haar naam aan de structuur van de bol, die bestaat uit talrijke schubben die een lotusachtige vorm vormen en symbool staan voor "honderden stukjes bij elkaar". Lelies worden poëtisch de "fee in wolkenjurk" genoemd en worden geroemd om hun geur, schoonheid, elegantie en zuiverheid.
Lelies behoren tot de Liliaceae familie, die wereldwijd bijna 100 soorten en ontelbare tuinbouwvariëteiten omvat. Ze komen voornamelijk voor in de noordelijke gematigde zone en subtropische berggebieden. China heeft een indrukwekkende diversiteit aan lelies, met 39 soorten en 26 variëteiten, waarvan 25 soorten en 19 variëteiten endemisch zijn.
De Qingdao-lelie (Lilium tsingtauense) is een van de meest bijzondere vertegenwoordigers van het leliegeslacht en wordt gewaardeerd om zowel zijn sier- als eetbare kwaliteiten. Door zijn unieke eigenschappen en culturele betekenis is het een waardevol onderwerp voor zowel behoud als tuinbouwkundige waardering.
Peggie was ooit wiskundelerares op een middelbare school, maar ze zette haar schoolbord en tekstboeken aan de kant om haar levenslange passie voor bloemen te volgen. Na jaren van toewijding en leren heeft ze niet alleen een bloeiende bloemenwinkel opgericht, maar ook deze blog, "Bloemen Bibliotheek". Als je vragen hebt of meer wilt weten over bloemen, neem dan gerust contact op met contact opnemen met Peggie.
Nederlands 
English 
العربية 
Bahasa Indonesia 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Português 
Русский 
日本語