De Rode Lotus is een meerjarig waterkruid en een van de variëteiten van de lotusbloem. Hij is genoemd naar zijn levendige rode kleur, die doet denken aan de "roodste zon". Deze middelgrote variëteit heeft ronde, schildvormige bladeren met licht golvende randen, gladde oppervlakken en een witte poederachtige substantie.
De rechtopstaande bladeren zijn 27 cm hoog en hebben een diameter van 25 cm. De bloemsteel is 40 cm hoog en de bloemdiameter is 15 cm.
De bloem is een dubbelbloemig type, met 72 bloemblaadjes die rood, roze of wit kunnen zijn. De bloemblaadjes zijn rechthoekig elliptisch tot omgekeerd eivormig. De bloem heeft een komvorm en de knop is langwerpig perzikvormig en dieppaarsrood.
Terwijl de meeldraden een paar veranderingen in bloemblaadjes hebben, is de stamper normaal, maar de vruchtzetting is relatief laag. De bloeiperiode is van juni tot augustus en de vruchtzetting is van augustus tot oktober.
De Rode Zon Lotus is een soort lotus bloem. Het is een overblijvend waterkruid met een horizontaal groeiende wortelstok die dik en bolvormig is tussen de knopen. Het heeft een groot aantal longitudinale luchtgangen en groeit vezelige adventieve wortels naar beneden.
De bladeren zijn rond en schildvormig, met een glad oppervlak en wit poeder. De dikke en stevige bladsteel is cilindrisch en hol. De bloem is dubbelbloemig met 72 bloemblaadjes.
De bloem heeft een komvorm en de knop is langwerpig perzikvormig en dieppaarsrood. De bloem is helderrood, vandaar de naam die is afgeleid van de "roodste zon".
De Rode Lotus is een waterplant die goed gedijt in relatief stabiel, rustig ondiep water, meren, moerassen en vijvers. Hij houdt van zonlicht en heeft volle zon nodig tijdens zijn groeiperiode.
De lotus verdraagt geen schaduw en vertoont een sterk fototropisme op halfschaduwrijke plaatsen. Deze gecultiveerde variëteit wordt vaak gebruikt in parken en binnenplaatsen voor decoratieve doeleinden.
De Rode Lotus is een meerjarig waterkruid. De wortelstok groeit horizontaal en is dik en bolvormig tussen de knopen. Hij heeft veel longitudinale luchtdoorgangen. Het knooppuntgedeelte is ingesnoerd, met zwarte schubvormige bladeren die erboven groeien en vezelige adventieve wortels die eronder groeien.
De bladeren zijn rond en schildvormig en meten tussen 25-90 cm in diameter. Ze hebben licht golvende randen, een glad oppervlak en wit poeder. De onderkant van de bladeren heeft nerven die uitstralen vanuit het midden, met 1-2 keer vorkachtige vertakkingen.
De bloemen zijn mooi en geurig, met een diameter van 10-20 cm. De bloemblaadjes kunnen rood, roze of wit zijn. Ze zijn rechthoekig elliptisch tot omgekeerd eivormig, 5-10 cm lang en 3-5 cm breed.
De meeldraden hebben een paar bladveranderingen, terwijl de stamper normaal is, maar de vruchtzetting is relatief laag. De bloeiperiode is vanaf eind juni, met minder bloemen, waardoor ze geschikt is voor potbeplanting. De bladeren zijn vrij groen.
De Rode Lotus wordt geplant in vijvers of rijstvelden. Het is een waterplant die gedijt in relatief stabiel, rustig ondiep water, meren, moerassen en vijvers.
De waterbehoefte van de lotus hangt af van de variëteit. Grote plantvariëteiten hebben een relatief diep waterniveau nodig, maar het mag niet hoger zijn dan 1,7 meter. Middelgrote en kleine plantvormen zijn alleen geschikt voor een waterdiepte van 20-60 cm. Tegelijkertijd is de lotus erg gevoelig voor waterverlies.
In de zomer zullen de bladeren van de lotus in pot verwelken als er slechts 3 uur geen water wordt gegeven. Als er een dag geen water wordt gegeven, zullen de randen van de lotusbladeren verschroeien en de bloemknoppen verwelken.
De lotus houdt ook van zonlicht en heeft tijdens zijn groeiperiode een omgeving met volle zon nodig. De lotus verdraagt extreem weinig schaduw en vertoont een sterk fototropisme op halfschaduwrijke plaatsen.

Lotus is een waterplant die gedurende de hele groeiperiode water nodig heeft. In het beginstadium moet de waterlaag op ongeveer drie centimeter worden gehouden, omdat te veel water de opwarming van de grond kan belemmeren.
Als je leidingwater gebruikt, kun je dit het beste in een aparte bak bewaren en het een dag of twee laten staan voordat je het gebruikt. De zomer is de piekperiode voor lotus en de pot mag nooit water tekort komen.
Na de winter moet de grond in de pot vochtig worden gehouden om te voorkomen dat de lotuswortels uitdrogen door gebrek aan water.
De meststof voor lotus bestaat voornamelijk uit fosfor en kalium, aangevuld met stikstof. Als de grond vruchtbaar genoeg is, is het niet nodig om het hele jaar door te bemesten. Goed verrotte cakemest of pluimveemest is de ideale meststof.
Voor een kleine pot heb je een half ons nodig en voor een grote pot maximaal één of twee ons. Geef niet te veel mest en zorg ervoor dat je de meststof goed mengt met de grond.
Als de bladeren geel en zwak worden tijdens de piekgroeiperiode, meng dan 0,5 gram ureum in de grond, vorm er een balletje van ongeveer 10 gram van en breng er één per pot aan in het midden van de grond. Het effect is binnen zeven dagen zichtbaar.
Na de winter kan de pot naar binnen worden verplaatst of onder de vorstlaag worden begraven. In gebieden ten noorden van de Gele Rivier moet je de pot niet alleen onder de vorstlaag begraven, maar ook bedekken met landbouwfolie en de grond in de pot de hele winter vochtig houden.
Eerst moet de zaadhuls gebroken worden. Vermaal in mei en juni het holle uiteinde van het zaad op een cementvloer of ruwe steen en laat het zaad dan weken om het te laten ontkiemen. Het water moet schoon worden gehouden en regelmatig worden ververst, en na ongeveer een week zal het zaad ontkiemen.
Verplant de zaailingen na twee weken, één per pot. Het water moet ondiep zijn en de lotusbladeren mogen niet onder water staan. Ongeveer 90% van de zaden zal het eerste jaar bloeien, maar de bloei zal beperkt zijn.
De beste tijd om de lotus uit te planten is van half maart tot half april. Als je te vroeg plant, kan de lotus bevriezen. In noordelijke gebieden kun je de lotus afdekken met transparante landbouwfolie als er een koude stroming wordt verwacht.
Meng voor het planten de potgrond tot een pasta. Steek bij het planten de top van de zaadlotus in een hoek van 20 graden in de grond langs de rand van de pot. Voor kom lotus moet het ongeveer 5 cm diep zijn.
Voor grote lotussen moet het ongeveer 10 cm diep zijn, met het hoofd lager dan de staart. Til de staart half op om te voorkomen dat er water in de staart komt. Zet de pot na het planten in de zon, zodat de bovengrond een beetje kan barsten en de lotuszaadjes en de grond beter aan elkaar kunnen hechten.
Voeg vervolgens een kleine hoeveelheid water toe, verdiep het waterniveau geleidelijk naarmate de toppen groeien en zorg uiteindelijk voor een waterlaag van 3-5 cm. Voor het planten in een vijver is het initiële waterniveau hetzelfde als bij een lotus in pot, maar later mag het niveau de lotusbladeren niet onder water zetten.
Lotuswortel is een uitstekende groente en gekonfijte vrucht. Lotusbladeren, bloemen en meeldraden zijn ook geliefde voedingssupplementen in China.
De eetcultuur van lotus is rijk en divers, met traditionele gerechten zoals lotuszaadpap, geconserveerde lotuszaden, lotuswortel gevuld met vlees, lotusblad gestoomd vlees en lotusbladpap. De bladeren kunnen worden gebruikt als vervanger voor thee en als verpakkingsmateriaal.
Lotussen hebben een sterk aanpassingsvermogen aan hun groeiomgeving. Ze gedijen niet alleen goed in grote en kleine meren en vijvers, waar ze hun levendige kleuren laten zien, maar ook in kleine potten en schalen, waar ze de sfeer versterken.
Gekweekte variëteiten, vaak gekweekt in potten, zijn populair om te bekijken in parken en binnenplaatsen.