Verschillende bloemen bloeien op verschillende tijden van het jaar, en augustus biedt een levendige reeks bloesems die kleur en leven toevoegen aan tuinen en landschappen. In dit artikel bespreken we tien prachtige bloemen die meestal bloeien tijdens deze nazomermaand.
Als we kijken naar de bloemen die in de nazomer bloeien, valt de zonnebloem (Helianthus annuus) op als een iconisch symbool van het seizoen. Deze prachtige planten bloeien meestal van juli tot september, met een bloeipiek in augustus in de meeste gematigde streken.
Zonnebloemen zijn eenjarige planten die behoren tot de familie van de Asteraceae, waartoe ook madeliefjes en asters behoren. Ze zijn ook bekend onder verschillende algemene namen zoals gewone zonnebloem, eenjarige zonnebloem, en in sommige culturen als heliotroop, kui bloem, of chaoyang bloem. De naam "zonnebloem" komt van hun heliotropische gedrag, waarbij de bloemhoofdjes de beweging van de zon langs de hemel volgen, een fenomeen dat bekend staat als zonnevolgen of heliotropisme.
De zonnebloem komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika en werd voor het eerst gedomesticeerd door inheemse volkeren rond 3000 voor Christus. Spaanse ontdekkingsreizigers introduceerden de gekweekte variëteit aan het begin van de 16e eeuw in Europa, aanvankelijk als sierplant. De reis van de zonnebloem ging verder naar het oosten en bereikte Rusland in de 18e eeuw, waar de plant belangrijk werd voor de landbouw.
Moderne zonnebloemvariëteiten kunnen grofweg worden onderverdeeld in twee hoofdtypen: oliezaad- en snoepgoedvariëteiten. Oliezaadvariëteiten worden voornamelijk gekweekt voor hun olierijke zaden, terwijl snoepvariëteiten worden gekweekt voor directe consumptie als snacks of om te bakken. Daarnaast zijn er tal van siervariëteiten die gewaardeerd worden om hun esthetische waarde in tuinen en bloemstukken.
De zonnebloemteelt heeft zich wereldwijd verspreid, met belangrijke productiecentra in Rusland, Oekraïne, Argentinië en de Verenigde Staten. De planten worden gewaardeerd om hun veelzijdigheid:
Als symbool van warmte, geluk en vitaliteit blijven zonnebloemen mensen wereldwijd fascineren en bieden ze zowel esthetische schoonheid als praktische voordelen in verschillende industrieën.
De cereus komt oorspronkelijk uit Amerika, van Brazilië tot Mexico, en wordt nu wereldwijd gekweekt. Deze epifytische of lithofytische cactus staat bekend als de "koningin van de nacht" of "schoonheid onder de maan" en behoort tot de Cactaceae-familie. Het geslacht Cereus omvat verschillende soorten, waarvan Selenicereus grandiflorus een van de bekendste is vanwege zijn spectaculaire nachtbloei.
De bloemen zijn meestal groot, trechtervormig en overwegend wit, hoewel sommige soorten lichtroze of gelige tinten kunnen vertonen. Deze prachtige bloemen komen tevoorschijn uit de areolen op de zijtakken en ontvouwen zich 's nachts tijdens de zomer of vroege herfst. De voornaamste bloeiperiode loopt van juni tot oktober, met een bloeipiek in augustus, waardoor het een typische nazomerse seizoensbloem is.
Wanneer ze bloeit, verspreidt de cereusbloem een krachtige, zoete geur die intenser wordt naarmate de nacht vordert, waardoor haar poëtische bijnaam "schoonheid onder de maan" nog meer gerechtvaardigd wordt. Deze krachtige geur trekt nachtelijke bestuivers aan, voornamelijk nachtvlinders, wat zorgt voor een succesvolle voortplanting.
De kortstondige aard van de cereusbloei is echt opmerkelijk. Vanaf het moment dat ze opengaat tot ze begint te verwelken, duurt het hele bloeiproces slechts 4 tot 6 uur. Deze vluchtige schoonheid heeft geleid tot de uitdrukking "vergankelijk als een cereusbloem", om de vergankelijke aard van haar pracht te benadrukken. Om dit botanische wonder ten volle te kunnen waarderen, blijven liefhebbers vaak laat op of staan ze vroeg op om getuige te zijn van het korte maar adembenemende schouwspel.
Naast de sierwaarde is de cereus ook van groot belang in de traditionele geneeskunde. Verschillende delen van de plant, waaronder de stengels en bloemen, worden al eeuwenlang gebruikt in kruidenremedies. Enkele gerapporteerde medicinale eigenschappen zijn cardiotone, diuretische en kalmerende effecten, hoewel verder wetenschappelijk onderzoek nodig is om deze beweringen te staven.
Het kweken van cereus vereist goed drainerende grond, minimaal water geven en bescherming tegen vorst. In gematigde streken wordt hij vaak gekweekt als kamerplant of in serres. Zijn unieke bloeiwijze en opvallende verschijning maken van deze plant een gewaardeerde aanwinst voor nachttuinen en een favoriet onder cactusliefhebbers en plantenverzamelaars wereldwijd.
De lotus (Nelumbo nucifera) is een opmerkelijke waterplant die zijn hoogtepunt van bloei bereikt in augustus, waardoor het een zomerbloem bij uitstek is. Deze overblijvende plant produceert solitaire bloemen op lange stengels. Elke bloem bestaat uit talrijke bloemblaadjes die in een opvallend patroon rond een prominente bloembodem zijn gerangschikt.
Lotusbloemen hebben een gevarieerd kleurenpalet, waaronder roze, witte, rode en soms paarse tinten. De bloeiperiode loopt meestal van juni tot september, waarbij de bloei het grootst is in het midden van de zomer. Lotusvariëteiten worden grofweg ingedeeld in twee hoofdgroepen: decoratieve cultivars die gewaardeerd worden om hun esthetische aantrekkingskracht, en eetbare variëteiten die gekweekt worden om hun voedings- en culinaire waarde.
Door de geschiedenis heen is de lotus vereerd om zijn symbolische betekenis. Haar vermogen om ongerept uit troebel water tevoorschijn te komen is lange tijd een metafoor geweest voor zuiverheid en spirituele verlichting. Deze eigenschap, samen met haar rechtopstaande groeiwijze en radiale symmetrie, heeft talloze dichters, kunstenaars en filosofen in verschillende culturen geïnspireerd.
De lotus is een plant met een opmerkelijk nut. Elk deel van de plant dient een doel:
Het aanpassingsvermogen en de veerkracht van de plant worden geïllustreerd door haar vermogen om in verschillende wateromgevingen te gedijen. De grote, wasachtige bladeren die op het wateroppervlak drijven of erboven uitsteken creëren een opvallend visueel schouwspel, vaak poëtisch beschreven als "eindeloze groene lotusbladeren die rode bloesems weerspiegelen in de zon".
De lotus is inheems in tropische en gematigde gebieden van Azië en wordt in China al sinds minstens de Zhou-dynastie (1046-256 v. Chr.) gekweekt. Zijn culturele betekenis reikt verder dan China; het is de nationale bloem van India, Vietnam en Malawi. In China hebben zeven steden de lotus aangenomen als hun officiële stadsbloem, wat de wijdverspreide waardering ervan onderstreept.
Het belang van de lotus in de Chinese cultuur werd verder bekrachtigd in mei 1985 toen hij officieel werd erkend als een van de tien beroemdste bloemen van China. Deze benoeming benadrukt niet alleen haar schoonheid, maar ook haar diepgewortelde culturele en historische betekenis in het land.
Het kweken van lotus vereist specifieke omstandigheden:
Met de juiste zorg kunnen lotusplanten tientallen jaren leven, jaarlijks hun spectaculaire bloei produceren en bijdragen aan de biodiversiteit van aquatische ecosystemen.
Prunus serrulata, beter bekend als de Japanse bloeiende kers of sakura, is een bladverliezende boom die bekend staat om zijn spectaculaire maar korte lentebloei. In tegenstelling tot de vorige informatie bloeit deze soort meestal van eind maart tot begin mei, waarbij de exacte timing varieert afhankelijk van de specifieke cultivar en de lokale klimaatomstandigheden.
De Prunus serrulata komt oorspronkelijk uit Japan, Korea en China en behoort tot de Rosaceae familie, niet de Verbenaceae. Hij gedijt goed in een gematigd klimaat met volle zon en goed gedraineerde grond. Het ideale temperatuurbereik voor de groei ligt meestal tussen 10-20°C (50-68°F), hoewel gevestigde bomen een groter temperatuurbereik kunnen verdragen.
De bloemen van Prunus serrulata groeien in trossen langs de takken en verschijnen meestal voor of met het verschijnen van nieuwe bladeren. Deze trossen worden vaak omschreven als trossen of tuilen in plaats van bloemschermen. Elke bloem heeft vijf bloemblaadjes en talrijke meeldraden, waardoor ze delicaat en overvloedig bloeit.
De bloesems komen in verschillende tinten, voornamelijk wit tot roze, maar sommige cultivars vertonen diepere roze of zelfs geelachtige tinten. Hoewel ze geuren, is de geur meestal eerder subtiel dan sterk. De vergankelijke aard van de bloemen, die maar een week tot tien dagen blijven staan, draagt bij aan hun culturele betekenis in Japan en andere landen.
Prunus serrulata wordt veel gebruikt in sierbeplantingen vanwege zijn esthetische aantrekkingskracht. Hij is bijzonder effectief in:
Bij het planten kunnen zowel gemengde cultivars als enkelvoudige cultivars opvallend zijn. Een mix van variëteiten kan de totale bloeiperiode verlengen en een scala aan bloemvormen en kleuren bieden. Aanplantingen met één cultivar creëren daarentegen een uniform en dramatisch effect, vooral wanneer bomen gelijktijdig bloeien.
Het is belangrijk om op te merken dat Prunus serrulata weliswaar gewaardeerd wordt om zijn bloemen, maar dat hij meestal niet gebruikt wordt als bodembedekker of voor hellingen. Voor dergelijke doeleinden zouden andere kersensoorten of geheel andere plantenfamilies geschikter zijn.
Hibiscus syriacus, algemeen bekend als Roos van Sharon, is een prominent lid van de diverse bloemen die in augustus bloeien. Deze veelzijdige struik of kleine boom komt oorspronkelijk uit het Yellow River Basin en verschillende regio's in Oost- en Zuid-China en wordt ook wel althea, Syrische ketmia of struik althea genoemd.
De bloeiperiode van de Hibiscus syriacus loopt van augustus tot november en zorgt voor een laat kleurenspel in tuinen en landschappen. De bloemen, die kunnen variëren van zuiver wit tot verschillende tinten roze, lavendel en zelfs blauw, vallen op door hun grote, opzichtige bloemblaadjes en prominente centrale meeldraadkolom. De bloemen zijn meestal 2 tot 4 centimeter in diameter en hebben een kenmerkende trompetvorm.
Een van de meest fascinerende kenmerken van de Hibiscus syriacus is de dagelijke bloeicyclus, waardoor deze bloem de bijnaam "bloem met drie variaties" heeft gekregen. Elke bloesem ondergaat drie verschillende fases gedurende één dag:
Deze unieke dagelijkse transformatie voegt een intrigerend element toe aan de toch al indrukwekkende sierwaarde van de plant.
Hibiscus syriacus is niet alleen esthetisch aantrekkelijk, maar heeft ook belangrijke medicinale eigenschappen. Zowel de bloemen als de bladeren worden in de traditionele Chinese geneeskunde gebruikt voor hun:
Deze medicinale toepassingen onderstrepen de veelzijdigheid en het belang van de plant in kruidenremedies.
Cultureel gezien neemt de Hibiscus syriacus een speciale plaats in als de stadsbloem van Chengdu, de hoofdstad van de provincie Sichuan in China. De keuze als stadssymbool weerspiegelt de waardering van de stad voor de schoonheid en culturele betekenis van de plant. In de bloementaal staat Hibiscus syriacus voor delicatesse, kuisheid en zuiverheid, waardoor het een populaire keuze is voor siertuinen en symbolische beplantingen.
Tuiniers waarderen Hibiscus syriacus om zijn winterhardheid (hij is verrassend vorstbestendig voor een hibiscussoort), kweekgemak en lange bloeiperiode. Hij gedijt goed in de volle zon tot halfschaduw en past zich goed aan verschillende grondsoorten aan, hoewel hij de voorkeur geeft aan goed doorlatende, lichtzure grond. Regelmatig snoeien in de late winter of het vroege voorjaar kan een krachtige groei en uitbundige bloei bevorderen.
Concluderend kan gesteld worden dat Hibiscus syriacus een opmerkelijke augustusbloeier is met een combinatie van visuele aantrekkingskracht, medicinale waarde en culturele betekenis. Zijn lange bloeiperiode, unieke dagelijkse bloeicyclus en aanpassingsvermogen maken van deze plant een waardevolle toevoeging aan zowel siertuinen als functionele tuinen.
Celosia, een levendige en opvallende eenjarige, is een van de vele bloemen die tuinen sieren met hun bloei in de late zomer en herfst. Deze kruidachtige plant, ook wel hanenkam genoemd, behoort tot de Amaranthaceae familie en biedt een spectaculaire weergave van kleur en textuur.
Celosia bloemen zijn er in een reeks opvallende variëteiten, elk met hun eigen unieke charme. De meest voorkomende soorten zijn:
Hoewel rood een populaire kleur is, bloeit de celosia eigenlijk in een spectrum van warme tinten, waaronder oranje, geel, roze en paars. De gelijkenis van de bloem met een hanenkam in sommige variëteiten heeft de algemene naam "hanenkam" geïnspireerd.
Inheems in tropische en subtropische gebieden van Afrika, Amerika en het Indiase subcontinent, is celosia nu een wereldwijd gekweekte sierplant geworden. De plant gedijt goed in de volle zon en houdt van warme, vochtige omstandigheden, waardoor het een uitstekende keuze is voor zomertuinen. Celosia kan goed tegen hitte, maar is zeer vorstgevoelig en wordt in gematigde klimaten meestal als eenjarige plant gekweekt.
Voor optimale groei heeft celosia het volgende nodig:
Naast de sierwaarde is celosia belangrijk in de traditionele geneeskunde. Verschillende delen van de plant worden gebruikt om te behandelen:
Bovendien worden de jonge bladeren en stengels in sommige culturen geconsumeerd als groenten, rijk aan vitaminen en mineralen.
Om te genieten van de levendige bloei van celosia in je tuin, zaai je zaden direct na de laatste vorst of begin je ze binnen 4-6 weken voor de laatste verwachte vorst. Met de juiste verzorging zorgen deze prachtige bloemen voor een kleurrijk spektakel van midzomer tot de eerste vorst, waardoor ze een waardevolle toevoeging zijn aan elk laat tuinseizoen.
De waterlelie (Nymphaea spp.) is een prachtige vaste waterplant die tijdens de zomermaanden vijvers en watertuinen siert met haar betoverende bloemen. Deze kruidachtige planten, verankerd door robuuste wortelstokken, staan bekend om hun sierwaarde en zijn typische bloemen van het augustusseizoen.
De bloeiperiode van waterlelies begint meestal in het begin van de zomer, rond juni, en gaat door tot het einde van de zomer in augustus, waardoor ze ongeveer drie maanden lang een spectaculaire aanblik bieden. Dit langere bloeiseizoen maakt waterlelies een gewaardeerde aanwinst voor waterlandschappen.
Wereldwijd omvat het geslacht Nymphaea 40-50 soorten, waarvan er vijf inheems zijn in China. De diversiteit binnen dit geslacht heeft geleid tot de ontwikkeling van talloze cultivars, waardoor het scala aan kleuren en vormen voor tuiniers en liefhebbers is uitgebreid.
Waterlelies kunnen worden ingedeeld in twee hoofdgroepen op basis van hun temperatuurtolerantie:
Door de geschiedenis heen hebben waterlelies een speciale plaats ingenomen in de menselijke cultuur, vaak als symbool voor zuiverheid, wedergeboorte en goddelijke schoonheid. Net als de lotus worden ze in verschillende tradities vereerd en vaak gebruikt als offer aan godheden. Deze culturele betekenis voegt diepte toe aan hun toch al aanzienlijke esthetische aantrekkingskracht.
De veelzijdigheid van waterlelies gaat verder dan hun decoratieve gebruik in vijvers:
Waterlelies spelen een cruciale rol in aquatische ecosystemen:
Het kweken van waterlelies vereist specifieke omstandigheden:
Door waterlelies te integreren in stedelijke waterpartijen en natuurlijke waterlichamen kunnen steden hun groenvoorzieningen verbeteren, de waterkwaliteit verhogen en rustige oases creëren die de bewoners met de natuur verbinden. De combinatie van hun voordelen voor het milieu, culturele betekenis en adembenemende schoonheid maakt waterlelies van onschatbare waarde in zowel natuurlijke als ontworpen waterlandschappen.
Platycodon grandiflorus, beter bekend als ballonbloem of Chinese klokjesbloem, is een opvallende vaste kruidachtige plant die tuinen van juli tot september siert met zijn opvallende bloemen. Deze veelzijdige soort, oorspronkelijk afkomstig uit Oost-Azië, heeft verschillende charmante bijnamen verdiend, waaronder monnikskapbloem en klokjesbloem, vanwege zijn unieke bloemvorm.
De plant wordt meestal 20-120 cm hoog, met een rechtopstaande, onvertakte stengel die meestal kaal (haarloos) is, hoewel sommige variëteiten dichte, korte haren kunnen vertonen. Soms vertakt de plant zich aan de top van de stengel.
De bladschikking van de Platycodon is heel bijzonder. De bladeren zijn voornamelijk in kransen gerangschikt, waarbij sommige kransen tegenover elkaar staan. De bladschijven zijn variabel van vorm, variërend van eirond en eirond-elliptisch tot lancetvormig, wat een aantrekkelijke achtergrond vormt voor de bloemen.
De bloemen van Platycodon zijn de kroon op het werk. Ze verschijnen in diepe, rijke tinten blauw of paars en sommige cultivars produceren witte bloemen. Deze ballonachtige knoppen openen in stervormige bloemen, waardoor ze erg gewaardeerd worden in de sierteelt. Het unieke openingsmechanisme van de bloemen, die beginnen als opgeblazen knoppen voordat ze zich dramatisch ontvouwen, draagt bij aan hun aantrekkingskracht in de tuin.
Naast de sierwaarde is Platycodon ook belangrijk in de traditionele geneeskunde en keuken. De wortel, die in de traditionele Chinese geneeskunde Jiegeng wordt genoemd, wordt gewaardeerd om zijn geneeskrachtige eigenschappen. Men gelooft dat het slijmoplossende eigenschappen heeft, helpt bij het verlichten van hoest, het verdrijven van slijm, het verwijden van de longen en het bevorderen van de afscheiding van pus. Door deze eigenschappen is het een veelgebruikt ingrediënt in verschillende kruidenpreparaten.
In culinaire toepassingen worden Platycodon wortels in heel Oost-Azië op verschillende manieren gebruikt. In het noordoosten van China worden ze vaak ingemaakt als hartige groente. Op het Koreaanse schiereiland zijn de wortels een belangrijk ingrediënt in bepaalde soorten kimchi, wat bijdraagt aan het complexe smaakprofiel en de vermeende gezondheidsvoordelen van het gerecht.
De culturele betekenis van Platycodon komt duidelijk naar voren in volkstradities, zoals de "Bellflower Ballad", een volkslied waarin deze geliefde plant wordt gevierd. Deze integratie in de lokale folklore onderstreept de diepgewortelde aanwezigheid van de plant in het culturele landschap van zijn geboortestreek.
Ondanks de Chinese naam "Jiegeng", die een verband met citrusvruchten zou kunnen suggereren, heeft Platycodon geen botanische verwantschap met mandarijnen of andere leden van het Citrus geslacht. Deze algemene misvatting komt waarschijnlijk eerder voort uit de gelijkenis in naam dan uit een echte botanische associatie.
In de tuin gedijt Platycodon in goed doorlatende, licht zure grond en geeft de voorkeur aan volle zon tot gedeeltelijke schaduw. De lange bloeiperiode, in combinatie met de lage onderhoudsvereisten, maakt het een favoriet onder tuiniers die op zoek zijn naar betrouwbare zomerkleur en verticale interesse in vaste plantenborders of rotstuinen.
Onder de bloemen die onze tuinen in augustus sieren, valt de morning glory (Ipomoea spp.) op als een bekende en geliefde verschijning. Deze krachtige klimplant bloeit meestal van juni tot oktober en biedt een langdurige weergave van levendige bloemen.
De kenmerkende trompetvormige bloesems van de morning glory hebben hem in sommige streken de alternatieve naam 'trompetbloem' opgeleverd. Deze kortstondige bloemen ontvouwen zich in de vroege ochtenduren, vandaar hun poëtische naam. De bloemen komen in een spectrum van kleuren, waaronder maagdelijk wit, rijk paarsrood en delicate paarsblauwe tinten.
Botanisch worden morning glories gekenmerkt door hun trechtervormige kronen en harige aard, waarbij de hele plant bedekt is met fijne, dichte haartjes. Dit kenmerk draagt bij aan de textuur en het uiterlijk van de plant. De bloeiperiode van morning glories valt samen met de warme zomermaanden, waardoor ze een echte zomerbloeier zijn.
De teelt van Morning Glories verloopt meestal volgens een eenvoudig schema: zaden worden in de lente gezaaid en de planten belonen tuiniers met een weelderige bloei gedurende de zomer en tot in de herfst. Deze timing maakt ze een uitstekende keuze voor tuiniers die op zoek zijn naar betrouwbare kleur in het late seizoen.
Het geslacht Ipomoea omvat een breed scala aan cultivars en biedt tuiniers een uitgebreid kleurenpalet naast het klassieke blauw, waaronder levendig scharlakenrood, zacht perzikrood, vorstelijk paars en verschillende tweekleurige of veelkleurige variëteiten. De diversiteit strekt zich ook uit tot de randen van de bloemblaadjes, die kunnen variëren van glad tot gerimpeld of gefranjerd, wat bijdraagt aan de decoratieve aantrekkingskracht van deze planten.
Hoewel ze vooral geroemd worden om hun sierwaarde in tuinen, prieeltjes en hekjes, hebben morning glories ook een culturele betekenis. In de traditionele Chinese geneeskunde worden de zaden van bepaalde soorten morning glory, met name Ipomoea nil, gebruikt als een kruidenremedie die bekend staat als "Qian Niu" (牵牛) of "Er Chou" (二丑). Deze zaden worden gebruikt voor hun zuiverende eigenschappen en bij de behandeling van verschillende kwalen.
Het is belangrijk voor tuiniers om te weten dat, hoewel morgengloren over het algemeen gemakkelijk te kweken zijn, ze in sommige regio's zo groeikrachtig kunnen zijn dat ze invasief kunnen worden. Goed beheer en doordachte beplanting kunnen helpen om hun schoonheid te benutten en ongewenste verspreiding te voorkomen.
De hibiscus, wetenschappelijk bekend als Hibiscus syriacus, is de nationale bloem van Zuid-Korea en Maleisië. In Noord-Amerika wordt hij vaak de "Roos van Sharon" genoemd, niet te verwarren met de "woestijnroos" die een andere plant is (Adenium obesum).
Deze veelzijdige struik is bekend onder verschillende regionale namen, waaronder althea, Syrische ketmia en struik althea. De bloemen van Hibiscus syriacus variëren van wit tot roze, lavendel en blauw. Sommige cultivars hebben dubbele bloemen of tweekleurige patronen. Hoewel de bloeiperiode meestal van juli tot oktober loopt, kan dit variëren afhankelijk van het specifieke klimaat en de cultivar.
Hibiscus syriacus is een snelgroeiende, bladverliezende struik met dichte takken en bladeren, waardoor het een uitstekende keuze is voor informele hagen of privacyschermen. Hij gedijt goed in de USDA winterhardheidszones 5-9 en geeft de voorkeur aan volle zon tot gedeeltelijke schaduw. Deze flexibele plant is geschikt voor verschillende landschapstoepassingen, waaronder wegbeplantingen, parken en tuinen. Hij kan worden gekweekt als een specimen, in rijen voor een haag of in groepen voor een dramatisch effect.
In zuidelijke streken wordt de Hibiscus syriacus vaak gebruikt voor het maken van hagen en algemene landschapsarchitectuur. In noordelijke gebieden wordt hij vaak gebruikt als centraal punt in de tuin of gekweekt in bakken voor een gemakkelijke bescherming tegen de winter. De plant reageert goed op snoeien, waardoor kleine bomen kunnen worden gevormd of compacte vormen kunnen worden behouden.
Hoewel sommige Hibiscussoorten worden gebruikt voor medicinale doeleinden of culinaire toepassingen, is het belangrijk op te merken dat Hibiscus syriacus niet typisch voor deze doeleinden wordt gebruikt. Andere soorten, zoals Hibiscus sabdariffa (roselle) of Hibiscus rosa-sinensis, worden vaker gebruikt voor kruidenthee, traditionele medicijnen of eetbare toepassingen.
Voor een optimale groei en bloei plant je Hibiscus syriacus in goed doorlatende grond, geef je regelmatig water tijdens droge periodes en gebruik je in het voorjaar een uitgebalanceerde meststof. Met de juiste verzorging kan deze veerkrachtige en prachtige struik maandenlang voor kleurrijke bloemen zorgen en het hele jaar door de aandacht trekken in de tuin.
Peggie was ooit wiskundelerares op een middelbare school, maar ze zette haar schoolbord en tekstboeken aan de kant om haar levenslange passie voor bloemen te volgen. Na jaren van toewijding en leren heeft ze niet alleen een bloeiende bloemenwinkel opgericht, maar ook deze blog, "Bloemen Bibliotheek". Als je vragen hebt of meer wilt weten over bloemen, neem dan gerust contact op met contact opnemen met Peggie.
Nederlands 
English 
العربية 
Bahasa Indonesia 
Deutsch 
Français 
Italiano 
Português 
Русский 
日本語